In juli 2026 nam de pas aangetreden Haagse gemeentecoalitie het besluit om het omstreden verbod op fossiele reclame, dat anderhalf jaar eerder met veel bombarie werd ingevoerd, definitief uit de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) te weren. Concreet betekent dit dat touroperators en cruiseaanbieders vanaf dit najaar weer gewoon reclame mogen maken in de Haagse abri's en op billboards. Je leest het goed: de vorige coalitie had hierop een verbod ingesteld. 

Voor de reissector, die onder aanvoering van de ANVR en TUI felle juridische strijd leverde tegen de maatregel, voelt dit als een tijdelijke overwinning. Maar de rust is waarschijnlijk schijn. Dit dossier legt namelijk de spanning bloot tussen lokale politieke grillen en de behoefte aan structurele ondernemersvrijheid.

Toen Den Haag op 1 januari 2025 als eerste stad ter wereld een verbod op fossiele buitenreclame invoerde, werd dat door milieuorganisaties zoals Reclame Fossielvrij gevierd als een historische mijlpaal. De redenering was helder: de overheid moet burgers niet verleiden tot gedrag dat schadelijk is voor het klimaat. Geen vliegreizen, geen cruises en geen brandstofauto's meer op gemeentelijke reclamezuilen. De rechter gaf de gemeente aanvankelijk gelijk in een kort geding.

Vanuit het perspectief van de reisbranche creëerde dit besluit echter een onwerkbare rechtsongelijkheid. Want waarom zou een reisorganisatie in Den Haag niet mogen adverteren, terwijl dat een kilometer verderop in Rijswijk wel mag? Daarnaast raakte het besluit aan een fundamenteel principe: mag een lokale overheid reclame voor een volstrekt legaal product verbieden?

De nieuwe Haagse coalitie kiest nu voor een pragmatische koers. Zij beschouwt het verbod als symboolpolitiek die het lokale ondernemersklimaat schaadt en de gemeente bovendien broodnodige inkomsten uit reclameconcessies kost. Het schrappen van de maatregel herstelt de marktwerking, zo is de gedachte. Ik zou het gezond verstand durven noemen.

Toch lost deze politieke ommezwaai het onderliggende probleem voor de reissector niet op. Integendeel. Het toont aan dat de spelregels voor ondernemers per verkiezing kunnen veranderen. Wat een rechts college vandaag terugdraait, kan een linksprogressief college na de volgende verkiezingen immers net zo snel weer invoeren. De sector wordt hiermee een speelbal van de lokale politieke waan van de dag.

De ANVR kondigde daarom in het voorjaar van 2026 een bodemprocedure aan om de principiële bevoegdheid van gemeenten aan te vechten. De grote vraag is nu of de branche deze juridische procedure moet doorzetten, zelfs nu het Haagse verbod door de politiek zelf van de baan is. Kan er überhaupt geprocedeerd worden over een regeling die niet meer bestaat, enkel om een principieel precedent te scheppen?

Als de sector de rechtszaak laat vallen, blijft de onzekerheid overal elders bestaan. Andere steden kunnen immers op elk moment hun eigen verboden introduceren. De reiswereld dreigt dan te verzanden in een lappendeken van lokale regels, waarbij de marketingafdeling per postcodegebied moet controleren wat wel en niet mag worden getoond.

Laat ons daarvan gespaard blijven...